ODCINEK XIII – DLACZEGO KOCHAMY PROGRAMY IB…

Po pierwsze dlatego, że gwarantują naszym uczniom zdobywanie wiedzy na najwyższym poziomie merytorycznym i rozwijanie umiejętności krytycznego myślenia. To jednak nie wszystko! IB-owska filozofia nauczania zakłada, że wiedza i umiejętności, choć bardzo ważne, nie wystarczają w wychowaniu obywatela świata XXI wieku. Programy IB za najważniejszy swój cel uznają kształtowanie pewnych postaw wobec ludzi, środowiska i edukacji, opisanych w tzw. Profilu Ucznia IB (Learner Profile), które to postawy pozwalają zmieniać świat na lepsze.

Siłą programów IB jest ponadto połączenie standaryzacji z wolnością. Standaryzacja powoduje, że uczeń może mieć pewność, że osiągnie wysoki poziom kompetencji edukacyjnych. Pomimo standaryzacji – PYP, MYP i Diploma dają ogromną wolność uczniom i nauczycielom, inspirują jednych i drugich do samodzielności, kreatywności, eksperymentowania i odwagi poznawczej, a uczniowie stają się autentycznym, a nie tylko deklarowanym, podmiotem procesu edukacyjnego.

Powszechnie znaną, zrozumiałą i docenianą stroną programów IB jest rozwijanie u uczniów kompetencji językowych w zakresie języka angielskiego, choć  wydaje mi się, że język jest jedynie narzędziem, a nie celem.

Mój stosunek do IBO zmieniał się.

Na początku traktowałam tę organizację, jako właściciela, troszkę „sprzedawcę” programów, którymi chciałam dysponować, w których się zakochałam, na których mi zależało. Ten sprzedawca cenił swój towar wysoko. Żądał wysokiej ceny, a jakby tego było mało – stawiał trudne do spełnienia warunki. Przyjeżdżał, kontrolował, podnosił poprzeczkę i budził niepokój, że w końcu zabraknie nam na to wszystko i energii, i pieniędzy. Z drugiej jednak strony wszystkie, niezliczone już wizyty przedstawicieli IBO zawsze były świętem. Spotkania i rozmowy stanowiły inspirację do kolejnego rozwojowego skoku. I w końcu złapałam się na tym, że teraz oczekuję tych wizyt z utęsknieniem i najchętniej gościłabym wizytatorów co najmniej raz w roku. Z kilkoma mam wyjątkowo bliskie, emocjonalne relacje. Myślę zwłaszcza o Teuvo Laurinolli’m, Sally Holloway, Margareth Harris i Fidelis Nthenge. Kilka dni temu Fidelis zadzwoniła z informacją, że zostaje naszą stałą „contact person”. To naprawdę świetna wiadomość!

Złapałam się jeszcze i na tym, że przestałam traktować IBO jako zewnętrzną organizację. Myślę teraz o nas jako o jej części. To jest bardzo przyjemne uczucie :)

ODCINEK XII – TERAZ

Mamy dobry czas – rozwoju, stabilizacji, profesjonalizmu.

Dziękuję za to kadrze kierowniczej MIS, wszystkim moim zastępczyniom, pełnomocniczkom, koordynatorkom i koordynatorom – Renacie Łukaszewicz, Marzenie Mróz, Annie Ludwiczak, Katarzynie Wojtczak, Renacie Dziurze, Angelice Maj, Joannie Majorek, Jolancie Borodzik, Marcie Brzywcy, Justynie Płachcie, Jakubowi Lorencowi, Ewie Domańskiej, Magdalenie Kamińskiej .

Dziękuję dwóm matematyczkom, które zrewolucjonizowały nauczanie matematyki w naszej szkole – Mirze Ciechowskiej i Kalinie Jastrzębowskiej.

Dziękuję biologowi z gitarą – Rolandowi Szymczykiewiczowi za otwartość, spontaniczność, ocieplanie wizerunku nauczyciela, inspirowanie uczniów, pomaganie im w przełamywaniu rozmaitych barier.

Dziękuję polonistkom – Krystynie Szrajber i Magdzie Mice za reaktywowanie teatru w naszej szkole. Wcześniej tak dobre, dopracowane, wręcz – profesjonalne spektakle pomagały uczniom przygotować polonistka Paulina Włoszczowska i anglistka Klaudia Łączyńska.

Dziękuję historykowi Jakubowi Lorencowi za wspieranie naszych uczniów w potyczkach Warszawskiej Ligi Debatanckiej.

Dziękuję wszystkim nauczycielom – PYP, MYP i Diplomy za zaangażowanie i pełny profesjonalizm!

Dziękuję uczniom, zwłaszcza z klasy SuperIB za ożywienie piwnicznego klubu, a wszystkim uczniom za cudowną IBowską postawę!

ODCINEK XI – HISTORIA W PIGUŁCE

Wiosną 1992 r. Hanna Buśkiewicz-Piskorska i Agata Wroczyńska zarejestrowały w Kuratorium Oświaty Prywatne Liceum Ogólnokształcące nr 32. Pracowały razem w warszawskiej szkole baletowej i tam narodził się pomysł stworzenia szkoły. W dużej mierze – dzięki uczniom. Współtwórcami szkoły byli także ich mężowie – Jerzy Piskorski i Tomasz Wroczyński oraz brat tego ostatniego – Piotr Wroczyński. Po transformacji ustrojowej mieliśmy nieograniczoną wiarę, że wszystko musi się udać. Nauczania podjęli się przede wszystkim doktorzy i doktoranci z Uniwersytetu Warszawskiego i Akademii Medycznej. Pierwsza siedziba mieściła się w domu kultury przy ul. Dereniowej 6 na Ursynowie. W lipcu 1994 r. przenieśliśmy się do samodzielnego lokalu po zlikwidowanym mokotowskim przedszkolu przy ul. Górskiej 7.

W 2000 r. utworzyliśmy Prywatne Gimnazjum nr 33.

W 2001r.  podjęliśmy decyzję o wprowadzeniu w liceum programu matury międzynarodowej, do którego zachęcił Hannę Buśkiewicz-Piskorską nowy nauczyciel fizyki – Marek Piotrowski. Koordynatorem Diploma Programme została profesor Jolanta Choińska–Mika. Agata Wroczyńska zrezygnowała z współprowadzenia szkoły.

W 2002 r. przyjęliśmy za patrona Jeana Monneta, współzałożyciela Unii Europejskiej. Pomysłodawcą osoby patrona był nauczyciel geografii i autorskiego przedmiotu – problemy współczesnego świata – profesor Maciej Jędrusik, obecny dziekan Wydziału Geografii UW.

W 2003 r. otrzymaliśmy certyfikat Diploma Programme of the IBO. We wdrażaniu tego programu od początku pomagała nam Grażyna Kania, koordynatorka IB DP w Liceum im. Mikołaja Kopernika w Warszawie. We wrześniu 2005 r. udało nam się pozyskać nową siedzibę dla gimnazjum i liceum – przy ul. Abramowskiego 4. W maju 2006 r. odbyła się w liceum pierwsza matura IB. We wrześniu tego roku  w lokalu przy ul. Górskiej 7 zaczęło działać nasze przedszkole od początku pomyślane jako placówka IB, a w 2010 r. otrzymaliśmy certyfikat Primary Years Programme. W 2011 r. IBO przyznało nam certyfikat Middle Years Programme. W 2012 r. założyliśmy Prywatną Szkołę Podstawową nr 95, a International Baccalaureate Organization scaliło naszą szkołę i zaczęliśmy funkcjonować jako Monnet International School. Nową nazwę i nowy logotyp szkoły stworzyli uczniowie – Janek Górczyński i Janek Sosnowski. Udało nam się objąć programami IB uczniów od 3 do 19 roku życia. Od 2014 r. wynajmujemy jako siedzibę dla naszej szkoły podstawowej piękny budynek przy ul. Stępińskiej 13. Zawdzięczamy to postawie jego właściciela – Williama Boldt’a i jego pełnomocników, a także wsparciu rodziców – pana Mariusza Lewandowskiego, Wojciecha Chotkowskiego i Wojciecha Urniaża. Z kolei możliwość wynajmowania lokali w miejskich budynkach przy ul. Abramowskiego 4 i Górskiej 7 zawdzięczamy wsparciu bardzo wielu osób – kilkanaście lat temu rodzicom – państwu Lucynie i Tomaszowi Fabijańskim, potem warszawskim radnym, zwłaszcza przewodniczącej Rady Warszawy pani Ewie Masny-Askanas, przewodniczącej Komisji Oświaty i Rodziny pani Małgorzacie Żuber-Zielicz, w przeszłości także przewodniczącej Rady Warszawy pani Ligii Krajewskiej. Również pan prezydent Włodzimierz Paszyński wielokrotnie angażował się, żeby nam pomóc, a także wszyscy kolejni dyrektorzy Biura Edukacji miasta stołecznego Warszawy, zwłaszcza pani Jolanta Lipszyc i pani Joanna Gospodarczyk.

Dziękuję wszystkim wyżej wymienionym osobom, które doprowadziły do powstania i trwania MIS.

ODCINEK X – W CIENIU, CD

Sekretariat. Przetrwał szaleństwo przedjubileuszowe. Ustalanie list gości. Wysyłanie zaproszeń. Zamawianie kwiatów. Odbieranie dwóch telefonów jednocześnie, gdy nad głową trwa głośna, ożywiona dyskusja bez ograniczeń. A tu jeszcze zszywacz komuś na gwałt potrzebny i pineski, i dwie kartki albo jedna, w kratkę lub gładka…. Ufff!!!!

Dziękuję pani Katarzynie Gorczycy za opanowanie, uśmiech i nieograniczoną życzliwość dla bliźniego J.

ODCINEK IX – W CIENIU…

Rodzina. Jest zawsze – przy mnie i dla szkoły.

Jerzy na początku drogi finansował funkcjonowanie liceum. Dba, by zamykał się budżet. Projektuje ulotki, reklamowe banerki, broszurki, programy, stoiska na targach edukacyjnych. Pamięta o akcjach promocyjnych. Myśli o rozwoju, o poprawie bazy lokalowej szkół. Nadzoruje wszystkie prace remontowe. Zaprojektował wnętrza przedszkola w lokalu przy ul. Górskiej 7 i wnętrza szkoły podstawowej przy ul. Stępińskiej 13. Przeprowadził także proces przekształcenia funkcji budynku przy Stępińskiej z biurowej na oświatową. Wie o szkole wszystko, także o programach IB.

Kasia – od piętnastu już lat tworzy stronę internetową szkoły, a od kilku lat – profile na facebook’u. Dba o reklamę w Internecie i o pozycjonowanie strony. Często sama pisze teksty o wydarzeniach szkolnych. Zawsze błyskawicznie – także w święta i nocami – umieszcza teksty i zdjęcia nadsyłane przeze mnie i inne osoby. Wie wszystko o szkole i programach IB. Pomimo że od 2014 r. urodziła dwoje dzieci, nie opóźniło to ani przez moment pojawiania się aktualności na stronach i profilach czterech naszych placówek. Często w ulepszaniu szkolnej strony internetowej i poczty pomaga także zięć Paweł.

Są w cieniu. Ich codzienne – niezwykle ważne dla szkoły! – działania idą na moje konto….

Choć nigdy im publicznie za nic nie dziękuję, dzisiaj, w jubileusz dwudziestopięciolecia daję sobie do tego prawo.

Jureczku, Kasiu, Pawełku – bardzo Wam za pracę dla szkoły dziękuję!

ODCINEK VIII – DARY

Zostaliśmy jubileuszowo obdarowani. Nasza szkolna biblioteka wzbogaciła się o cztery piękne albumy. Dyrektor Warszawskiego Centrum Innowacji Edukacyjno-Społecznych i Szkoleń pan Arkadiusz Walczak ofiarował nam album o Warszawie z pięknymi zdjęciami Adama Bujaka i tekstem Władysława Bartoszewskiego. „Księgę cudów Polski” wręczył mi dyrektor Bartosz Tymiński w imieniu Społeczności Bachmackiej. „Słownik wiedzy o kulturze” otrzymaliśmy od dyrektora 21 Społecznego LO im. Jerzego Grotowskiego – Włodzimierza Taboryskiego. „MOK. Ilustrowany atlas architektury północnego Mokotowa” podarował nam jego współautor a nasz absolwent – Grzegorz Mika.

W mojej domowej bibliotece pojawiły się trzy nowe pozycje. „Echo i Narcyz. „Rzecz o języku upadłym w poezji Andrew Marvella” otrzymałam – z piękną dedykacją – od jej autorki, a naszej byłej nauczycielki języka angielskiego – Klaudii Łączyńskiej. Piękną książkę – „Dwoje ludzi” Iwony Chmielewskiej – z równie piękną dedykacją wręczyła mi absolwentka liceum Ania Musialik. „Oblicza umysłu. Ucząc się kreatywności” Kena Robinsona z życzeniami radości i niegasnącego entuzjazmu ofiarowały mi nauczycielki PYP. Czyżby brakowało im moich nowych pomysłów :) .

Od Artura Wolskiego otrzymałam album cd „Chopin.Pieśni”.

Uczeń klasy III szkoły podstawowej Bruno Bugla ofiarował szkole uszytą własnoręcznie piękną poduszkę z napisem – „MIS 25 lat”. Umieścimy ją w gablocie i zawiśnie na stałe w budynku przy Stępińskiej. Dostałam również od niego wzruszającą, pomysłowo i starannie wykonaną laurkę.

W tym tygodniu wieczorami moje oczy cieszą różnobarwne bukiety, a mieszkanie przypomina kwiaciarnię.

Za wszystkie prezenty, życzenia i kwiaty serdecznie dziękuję!

ODCINEK VII – TEN CZŁOWIEK JEST WSZECHSTRONNY!

21 marca na zakończenie części artystycznej wystąpił Chór Monneta, pod kierunkiem nauczycieli: Jakuba Dmeńskiego i Renaty Dziury, który wykonał Finale Grande z poniedziałkowej gali – kompozycję Teoniki Rożynek ze słowami Sławka Krawczyńskiego – dynamiczną melorecytację, kończącą się zawołaniem: „Ten człowiek jest wszechstronny!”

Następnie do sali gimnastycznej wniesiony został piękny jubileuszowy tort, wykonany przez firmę „Grycan”.

Nim przystąpiliśmy do konsumpcji nastąpił niezwykły dla mnie i dla naszej szkoły moment.

Od lat jest u nas tak, że wytyczam cele, zadania, zachęcam, mobilizuję, motywuję, a potem – wzmacniam, dodaję otuchy, mówię: „Dasz radę!”, „Jest świetnie, a będzie jeszcze lepiej!” Chwalę. Pocieszam. Mówię: „Jest rewelacyjnie!”, „Byliście znakomici” itp. I choć mówię też uczniom i nauczycielom: „Pracujecie dla siebie, dla własnego rozwoju, a nagrodą powinno być wewnętrzne poczucie satysfakcji i spełnienia”, mam czasami wrażenie, że wszyscy czekają na pochwały i zachwyty. Chwalę więc i się zachwycam. I to jest szczere i prawdziwe, bo są świetni – i uczniowie, i nauczyciele, ale działa to wyłącznie w jedną stronę. Mam też wrażenie, że głód pochwał nigdy nie zostanie zaspokojony. Wciąż jest ich mało i mało. I jako wieczna laudatorka wciąż jestem niedoskonała, wciąż daję zbyt mało, wciąż ktoś ma żal, że za mało tych moich zachwytów i głaskania po głowie…

We wtorek uczeń, przewodniczący samorządu szkolnego – Kamil Baranowski był zdecydowanie risk-taker i wygłosił, jak rozumiem z własnej inicjatywy, bo nie wyobrażam sobie, żeby w naszej szkole było inaczej, laudację dyrektora MIS. W jej trakcie obydwoje – Kamil i ja – byliśmy zdenerwowani i wzruszeni, ponieważ była to sytuacja nietypowa i szokująca. Przetrwaliśmy ją jednak dzielnie i myślę, że wystarczy mi pochwał na kolejne 25 lat. Dostałam też od uczniów kosz pięknych tulipanów i wysłuchałam tradycyjnej polskiej piosenki, związanej ze składaniem życzeń – „Sto lat”.

Po tych emocjach spokojnie już oddaliśmy się wszyscy rozkoszom podniebienia, których bez wątpienia dostarczył nam nie tylko piękny, ale także wyjątkowo smaczny – czekoladowo-malinowy – tort firmy „Grycan”.

No i przystąpiliśmy do kolejnego punktu programu – odwiedzania stoisk i kawiarenki multi-culti. Kawiarenka była francusko-hiszpańsko-niemiecka, przygotowana przez nauczycielki: Renatę Dziurę, Agatę Szaryńską-Szlaz, Katarzynę Burzyńską-Pefkevę i Lidię Wilczyńską  oraz uczniów uczących się danego języka obcego. Nad przygotowaniem stoisk multi-culti czuwały koordynatorki – Angelika Maj i Joanna Majorek. Idea była taka, żeby uczniowie zaprezentowali nie tylko kraje swojego pochodzenia, ale także te, które poznali podczas podróży czy też dłuższego pobytu i które ich z jakiegoś powodu zafascynowały. Pojawiło się aż 15 stoisk, przy których przygotowaniu brali udział następujący uczniowie:

  1. Izrael – Michał Franas, Edyta Bojko, Wiktoria Świderska,
  2. Kanada – Andrzej Wierzba,
  3. Tajwan – Konrad Jurczyński-Chu,
  4. Ukraina – Denys Nazaruk,
  5. Serbia – Paweł Smoktunowicz, Patryk Bogucki, Natan Kobus,
  6. USA – Jakub Presello, Kamil Baranowski,
  7. Jordania – Olaf Bojko,
  8. Iran – Magda Kurdziałek,
  9. Szwajcaria – Zosia Mackiewicz,
  10. Nowa Zelandia – Victoria Sckelton,
  11. Grecja – Telemaco Gonzales-Santiago,
  12. Francja – Paulina Matuszyk, Aleksandra Kowalska,
  13. Włochy – Klaudia Kaczmarek, Martyna Piekutowska, Paulina Bogusz, Wiktoria Dubois,
  14. Hiszpania – Ula Szafrańska, Valeria Svechnikowa,
  15. Norwegia – Zuzia Dróżdź.

Musiałam opuścić budynek przy Abramowskiego 4, by o godzinie 16.00 otworzyć jubileuszową wystawę prac przedszkolaków i podstawówkowiczów w siedzibie przy ul. Stępińskiej 13.

Wystawa była starannie przygotowana, prace dzieci pięknie wyeksponowane i zachwycające – rozmaitością form i pomysłów, jakością wykonania. Oglądaliśmy rysunki i obrazy, formy duże – śmiałe i barwne, a także precyzyjnie wykonane miniaturki, konstrukcje z klocków i wyklejanki, oraz … własnoręcznie uszytą przez ucznia poduszkę z napisem: „25 lat MIS”.

Wokół jednej z kolumn w sali, w której zorganizowano wystawę, znajdował się poczęstunek, wykreowany przez przedszkolną mistrzynię kuchni – panią Małgosię Mędrzycką, zachwycający nie tylko podniebienia, ale także – oczy.

Za przygotowanie wystawy odpowiedzialne były wicedyrektorki – Katarzyna Wojtczak i Anna Ludwiczak.

Obchody dwudziestopięciolecia szkoły przygotowane były perfekcyjnie, za co serdecznie dziękuję wszystkim osobom, zaangażowanym w ich organizację.

 

 

ODCINEK VI – JUBILEUSZOWA ERUPCJA KREATYWNOŚCI

Od początku Święto Szkoły obchodziliśmy pierwszego dnia wiosny, okrągłe jubileusze także. W tym roku we wtorek 21 marca przeżyliśmy gwałtowną, zwielokrotnioną erupcję uczniowsko-nauczycielskiej kreatywności i uczniowsko-nauczycielskiego potencjału. Podczas wizytacji IBO 16 marca Margareth Harris zachwyciła się samym programem dnia, sekwencją planowanych wydarzeń. Cóż by się działo, gdyby w nich uczestniczyła!

Aktywności uczniowskie rozpoczęły debaty oxfordzkie. Gimnazjaliści odnosili się – w języku polskim – do tezy: „Demokracja potrzebuje dobrej edukacji”. W drużynie drugoklasistów wystąpili: Asia Holding, Emilia Juchno, Rohan Tryc-Bromley i Konrad Trawiński. W drużynie trzecioklasistów: Natan Kobus, Amelia Olędzka, Zosia Okuła i Paulina Bogusz. Funkcję marszałka pełnił Janusz Sasorski. W przygotowaniu do debaty pomagał uczniom nauczyciel historii Jakub Lorenc.

Licealiści dyskutowali na temat: „Education needs democracy”. W zespole kl. 1 pre-DP walczyli: Hubert Tomecki, Jan Pasik, Mateusz Bielecki, Marcin Michalski. W drużynie klasy SuperIB zobaczyliśmy Mateusza Nowakowskiego, Zuzannę Dróżdź, Paulinę Matuszyk i Wiktorię Świderską. Marszałkiem była Julia Naruszewicz-Stroińska. Przed potyczką wsparli młodzież nauczyciele: Magda Mika i Tomasz Piotrowicz.

Obie debaty – gimnazjalna i licealna – były bardzo dobrze przygotowane. Poziom drużyn – wyrównany na tyle, że jurorzy w jednym i drugim przypadku ogłosili remis. Z największą swobodą i lekkością debatowali uczniowie klasy SuperIB. Wynikało to z ich dużego doświadczenia debatanckiego, związanego z udziałem w Warszawskiej Lidze Debatanckiej i MUNach.

Potem obejrzeliśmy dwie jednoaktówki.

Pierwszą przygotował Teatr Monneta na podstawie „Ferdydurke” Witolda Gombrowicza. Aktorzy wykazali się świetnym opanowaniem swoich ról i dużą swobodą ekspresji scenicznej. Wystąpili: Max Murawski z kl. 1 gimnazjum jako Józio, Nela Jeziorska z kl. 2 gimnazjum jako Pimko, Marcin Michalski z kl. 1 pre-DP jako dyrektor Piórkowski, Emilia Juchno z kl. 2 gimnazjum jako Bladaczka nauczycielka, Ala Fidler z 1 pre-DP jako nauczycielka łaciny, Mateusz Bielecki z pre-DP jako Syfon/Pylaszczkiewicz, Kinga Grzebieluch z 1 gimnazjum jako Wałkiewiczówna, Ola Jaworska z 1 gimnazjum jako Cimkiewiczówna, Jannik Fischer z 1 gimnazjum jako Mietalski, Paulina Bogusz z 3 gimnazjum jako Gałkiewiczówna, Weronika Kowalska z pre-DP jako Mydlakowska, Janek Pasik z pre-DP, Karolina Gurazdowska z 2 gimnazjum, Magda Bednarczyk z 2 gimnazjum jako uczniowie. Spektakl wyreżyserowały polonistki Magda Mika i Krystyna Szrajber.

Drugą jednoaktówkę przygotowali uczniowie klas 1 pre-DP i SuperIB pod kierunkiem anglistki Justyny Płachty. Wystawili „The Histerical History of the Trojan War”  D.B.Larson’a. Dynamiczna akcja, wzbogacona śpiewem, tańcem, scenami walki wywoływała na widowni salwy śmiechu. Wystąpili: z kl. pre-DP: Weronika Kowalska, Mateusz Bielecki, Mateusz Jaranowski, Marcin Michalski, Jan Pasik, Janusz Sasorski. Z kl. SuperIB: Iglika Georgieva, Magda Kurdziałek, Julka Naruszewicz-Stroińska, Zosia Mackiewicz, Victoria Skelton, Zosia Śliwa, Ula Szafrańska, Adam Czerniak, Mateusz Nowakowski, Ola Janusz, Nicole Ukwenya. Pomysłową scenografię stworzyły: Edyta Bojko, Klaudia Kaczmarek i Ola Kowalska. Gościnnie wystąpił nauczyciel historii Jakub Lorenc.

Kolejnym punktem programu był Festiwal Talentów. Wystąpiła uczennica klasy 1 gimnazjum – Joanna Cieplińska. Po raz pierwszy mieliśmy okazję usłyszeć jej piękny głos. Akompaniował jej na gitarze nauczyciel biologii Roland Szymczykiewicz. Następnie wystąpili uczniowie klasy SuperIB.

Kolejną solistką była Julia Naruszewicz-Stroińska, której na gitarze towarzyszył Kang Dongwoo. W drugiej piosence wystąpili w bardzo udanym duecie. Następnie – bardzo dynamiczne i ekspresyjne  – solo na perkusji wykonał Telemaco Gonzales-Santiago. Potem Roland Szymczykiewicz skutecznie zachęcił widownię do wspólnego śpiewania.

Gratuluję wszystkim wykonawcom – przygotowania i talentu!

To nie był jeszcze wcale koniec atrakcji tego dnia, ale pozostałe opiszę w kolejnym odcinku.

 

ODCINEK V – MILI SERCU GOŚCIE

Swym przybyciem sprawili ogromną radość! Przewodnicząca Rady Warszawy – Ewa Masny-Askanas, nasz Anioł, wsparcie i ratunek w trudnych sytuacjach, empatyczny, cudowny człowiek, laureatka Statuetki Adama! Prorektor Uniwersytetu Warszawskiego – Profesor Jolanta Choińska-Mika, w przeszłości nauczycielka historii w naszej szkole i autorskiego przedmiotu – podstawy państwa i prawa, a także – wychowawczyni klas; pierwsza koordynatorka Diploma Programme, kreatywna, radosna liderka edukacyjna, pierwsza laureatka Statuetki Adama! Dyrektor Biura Edukacji miasta stołecznego Warszawy – Pani Joanna Gospodarczyk, serdeczny, mądry, empatyczny człowiek! I Sekretarz Biura Kulturalno-Gospodarczego Tajpej – Pan Yeh-Shin Chu, z którym od 2008 r. organizujemy Wymianę Młodych Ambasadorów: Warszawa-Tajpej! Dyrektor UNICEF-Polska – Marek Krupiński, z którym współpracujemy podczas akcji charytatywnych! Dyrektor Warszawskiego Centrum Innowacji Edukacyjno-Społecznych i Szkoleń – Pan Arkadiusz Walczak, z którym wielokrotnie współpracowaliśmy podczas organizowania konferencji.

Przyszła Grażyna Kania – wicedyrektor i koordynatorka DP w LO im. Mikołaja Kopernika, która w 2002/2003 r. pomagała nam przygotować się do autoryzacyjnej wizytacji IB. Kiedy otrzymaliśmy certyfikat – w ślizgawicę i śnieg z deszczem – stanęła przed furtką przy Górskiej 7, żeby wręczyć nam duże drzewo w doniczce – symbol nowego etapu w naszym życiu. Cudowny, życzliwy ludziom człowiek!

Przyszli inni dyrektorzy zaprzyjaźnionych szkół, nauczyciele – byli i obecni, uczniowie – byli i obecni, rodzice uczniów.

Nie zabrakło Wiktorii Melech – mojej licealnej nauczycielki łaciny, która  w czasach, kiedy PLO 32 mieściło się przy ul. Górskiej 7, uczyła łaciny naszych uczniów.

Ogromnie wzruszyło mnie przybycie czworga absolwentów warszawskiej szkoły baletowej – moich byłych uczniów. Uczniów sprzed bardzo wielu lat, z pierwszej klasy, której byłam wychowawczynią. To właśnie uczniowie szkoły baletowej przyczynili się do powstania MIS. Dali mi wiarę, że wiem, na czym polega zawód nauczyciela. Im zawdzięczam odwagę, by założyć własną szkołę.

Agata Wroczyńska i Piotr Wroczyński. Nagłe sytuacje uniemożliwiły im uczestniczenie w uroczystości w Instytucie Teatralnym, ale przyszli następnego dnia – na obchody w siedzibie przy Abramowskiego. Obydwoje współtworzyli liceum. Z Profesorem Piotrem Wroczyńskim, Dziekanem Wydziału Farmaceutycznego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego współpracujemy do dzisiaj, wynajmując pracownie na jego wydziale.

Bardzo dziękuję wszystkim Gościom! Za obecność! Za miłe słowa!

ODCINEK IV – NAGRODY JUBILEUSZOWE

Podczas gali wręczałam także nagrody jubileuszowe osobom, które pracują w naszej szkole dziesięć lub więcej lat. Rekordzistką jest wicedyrektor Renata Łukaszewicz, która pełni tę funkcję już ponad dwadzieścia lat! W związku z tym dwa lata temu otrzymała Statuetkę Adama.

Na liście długoletnich współpracowników MIS znaleźli się ponadto: Renata Dziura, Renata Kurek, Jakub Lorenc, Anna Ludwiczak, Angelika Maj, Sylwia Michorowska, Marzena Mróz, Justyna Płachta, Paulina Włoszczowska, Katarzyna Wojtczak, Artur Wolski.

Nagrody jubileuszowe, choć wynikały wprost ze stażu pracy, nie stanowiły jedynie gratyfikacji z powodu – jak to się kiedyś mówiło – wysługi lat. Wytrwać dziesięć lat w szkole, realizującej programy IB, nie jest łatwo. Trzeba kochać swoją pracę, identyfikować się z filozofią IB i być naprawdę świetnym fachowcem!

Gratuluję nagrodzonym! Dziękuję za wieloletnią współpracę!